1

2

3

4

5

 

Metoda mokra ciężka

Materiał izolacyjny wełnę mineralną mocuje się do ściany kołkami dystansowymi, zostawiając kilkucentymetrową szczelinę między wełną a ścianą. Następnie wełnę wzmacnia się siatką stalową i pokrywa tynkiem. Szczelina pomiędzy ścianą a izolacją umożliwia swobodny przepływ powietrza ściana oddycha. Ewentualne skraplanie się pary wodnej na zewnętrznej powierzchni ściany nie powoduje zawilgocenia izolacji i utraty wymaganych parametrów technicznych. Należy pamiętać, że warstwa docieplenia wykonana w ten sposób ma duży ciężar dochodzący nawet do kilkudziesięciu kg/m2 ściany.

Metoda lekka sucha

Jako materiał termoizolacyjny stosuje się styropian (płyty), wełnę mineralną lub szklaną (płyty, maty, granulat lub luźne włókna), a także ekofiber (włókna celulozowe), europerl (granulat z lawy wulkanicznej) lub piankę poliuretanową. Izolację w postaci płyt i mat układa się w ruszcie drewnianym lub stalowym, mocując do ściany kołkami z tworzywa. Granulaty, luźne włókna wdmuchuje się między ścianę a rozpiętą na ruszcie siatkę. Po ułożeniu izolacji do rusztu przymocowuje się elewację: siding stalowy lub winylowy, deski, płyty okładzinowe, itp. Przy izolacji z wełny mineralnej lub szklanej należy pamiętać o wiatroizolacji.

Metoda lekka mokra

Jest to najpopularniejszy sposób docieplenia budynku. Materiał termoizolacyjny w postaci płyt ze styropianu lub wełny mineralnej mocuje się pasami od dołu, bezpośrednio do oczyszczonej i wyrównanej ściany budynku. Następnie powierzchnię izolacji pokrywa się cienką warstwą masy lub zaprawy klejowej. Wtapia się w nią tkaninę zbrojącą (siatkę z włókna szklanego), która zwiększa wytrzymałość materiału termoizolacyjnego.W miejscach szczególnie narażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz przy otworach okiennych należy wtapiać dwie warstwy siatki. Dodatkowo trzeba wzmacniać narożniki, nadproża okien i drzwi oraz ościeżnice specjalnymi kształtownikami stalowymi. Tak przygotowane podłoże pokrywa się warstwą wykończeniową tynkiem cienkowarstwowym. Płyty ze styropianu mocuje się do ścian specjalną zaprawą lub masą klejową i jeśli trzeba dodatkowo kołkami z tworzywa sztucznego. Przyklejając płyty na styk, należy dokładnie wyrównać krawędzie i przeszlifować ich powierzchnię; cienka warstwa zaprawy oraz tynk nie zniwelują różnic w grubości płyt. Dostępne są także płyty z krawędziami frezowanymi. Łączy się je na pióro i wpust lub na zakład, zapobiega to powstawaniu mostków termicznych na styku płyt i pozwala uzyskać gładką, równą powierzchnię. Dość trudno je układać na ścianach o nierównej powierzchni. Płyty z wełny mineralnej są cięższe od płyt styropianowych. Mocuje się je do ściany specjalnymi kołkami z tworzywa oraz ewentualnie klejem. Należy pamiętać, że w zależności od rodzaju materiału izolacyjnego stosuje się różne masy klejące do przyklejenia izolacji i tkaniny zbrojącej. Metoda lekka prefabrykowana – styrobloki W tej metodzie materiałem termoizolacyjnym są gotowe płyty styropianowe z fabrycznie nałożoną warstwą tynku, wzmocnioną siatką z włókna szklanego. Przykleja się je do oczyszczonej i wyrównanej (jeśli to konieczne zagruntowanej) powierzchni ściany. Po przymocowaniu styrobloki gruntuje się i maluje farbą elewacyjną.