Archive for the ‘Bez kategorii’ Category

Wyciągana wylewka w baterii

Projektanci prześcigają się obecnie w wymyślaniu takich baterii, które ułatwiają pracę nawet najbardziej wymagającym użytkownikom kuchni. Popularnym rozwiązaniem jest wyciągana wylewka. Wyposażona jest ona zwykle w przycisk, dzięki któremu możemy uzyskać dwa rodzaje strumienia: skupiony i rozproszony. Wylewka umocowana jest w gnieździe obrotowej części baterii i połączona z korpusem wężem, którego długość wynosi zwykle około 150 cm. Na wężu umocowany jest ciężarek, który ułatwia umieszczanie rączki natrysku z powrotem w otworze baterii. Ze względu na zasięg działania i na możliwość przełączania strumienia na prysznicowy, wyciągana rączka natrysku ułatwia wiele czynności w kuchni: poczynając od napełniania wyższych naczyń stojących w zlewozmywaku lub na podłodze kuchni przez mycie warzyw rozproszonym strumieniem do spłukiwania zlewozmywaka czy blatu kuchennego. Rozwiązanie to stosuje większość krajowych i zagranicznych producentów baterii. Normy niemieckie wymagają zainstalowania zaworu zwrotnego w rączce natrysku. Zawór ten zapobiega możliwości zassania brudnej wody ze zlewozmywaka z powrotem do instalacji wody pitnej. Większość europejskich producentów wyposaża więc swoje baterie w tego rodzaju zawory zwrotne.

Wylewki w bateriach

Standardowe baterie ścienne wyposażone są w obrotowe wylewki z uszczelnieniami gumowymi. W takiej wylewce ze względu na sposób uszczelnienia po pewnym czasie ruch obrotowy staje się utrudniony i bateria przestaje spełniać swoje funkcje. Kuchenne jednouchwytowe baterie sztorcowe wyposażone są w obrotową wylewkę o zasięgu co najmniej 200-210 mm, w której wypływ wody umieszczony jest na minimalnej wysokości 140-150 mm nad powierzchnią zlewozmywaka. Kąt obrotu wylewki zwykle ograniczony jest do 120 stopni, ale w niektórych bateriach (po usunięciu elementu blokującego) można obrócić wylewkę dookoła. W baterii umieszcza się odpowiednio ukształtowane uszczelki gumowe. Powinny one zapewniać długotrwałą szczelność określoną przez odpowiednią normę, jako bardzo duża liczba ruchów wylewką, nie powodująca jeszcze rozszczelnienia baterii.

Regulacja strumienia wody w baterii

Baterie standardowe wyposażone są w głowice suwakowe służące do odcięcia wypływu i regulacji natężenia strumienia oddzielnie wody zimnej i gorącej. Zamknięcie wypływu następuje przez dociśnięcie gumowej uszczelki do gniazda zaworu. Ustawienie temperatury i natężenia wypływu wody wymaga kręcenia dwoma kurkami. Głowice suwakowe z uszczelkami gumowymi nie są trwałe. Po pewnym czasie zaczynają się problemy ze szczelnością zamknięcia wypływu wody. Baterie jednouchwytowe wyposażone są w moduł sterujący z płytkami ceramicznymi, z odpowiednio ukształtowanymi otworami. Płytki te, wykonane z tlenków glinu, są odporne na ścieranie. Specjalny smar wypełniający przestrzeń między ich gładkimi powierzchniami, zabezpiecza przed przeciekaniem wody. Renomowani producenci udzielają wieloletniej gwarancji na szczelność modułów sterujących swych baterii.

Jedno czy dwuuchwytowa bateria?

Użytkując baterie, często potrzebujemy wody cieplejszej i chłodniejszej w krótkich odstępach czasu. Bateria powinna więc ułatwiać uzyskanie w krótkim czasie wody o żądanej temperaturze. Dość często uruchamiamy wypływ wody brudną, śliską ręką, dlatego bateria powinna być łatwa w obsłudze, czyli umożliwiać pewny chwyt i łatwość manipulowania. Baterii kuchennej używamy bardzo często i dlatego ważna jest oszczędność wody i energii, jaką możemy uzyskać właściwie dobierając tę baterię. Względy te powodują, że najlepsza w kuchni jest bateria jednouchwytowa sztorcowa. Baterie standardowe dwukurkowe wymagają bowiem nastawienia temperatury i strumienia za pomocą dwóch uchwytów, co wydłuża czas regulacji i zwiększa kłopotliwość użytkowania. Są także nieekonomiczne ze względu na zużycie wody. Jedynym argumentem za może być ich niska cena. Ale koszty użytkowania zdecydowanie przemawiają za bateriami jednouchwytowymi. Baterie standardowe w większości występują tylko w wersji chromowanej, co ogranicza możliwości aranżacji kuchni.

Kolorystyka i kształt baterii sztorcowych

Najpopularniejsze są baterie chromowe lub w kolorze białym. Ale kuchenne baterie sztorcowe produkowane są w wielu kolorach, można je więc dopasować do innych elementów kuchni. Ich forma i barwy szczególnie dobrze harmonizują z nowoczesnymi zlewozmywakami. Niektórzy producenci nie ograniczają się do samej kolorystyki, czasem dość awangardowej. Proponują baterie z takim wykończeniem, jak tworzywa sztuczne z domieszkami kamiennymi, z których produkuje się zlewozmywaki. Wydaje się, że oferta niektórych producentów zawiera więcej rodzajów baterii kuchennych niż łazienkowych. Wynika to z traktowania kuchni pomieszczenia często łączonego z jadalnią jako miejsca, w którym spędza się sporo czasu, a nawet przyjmuje gości. Toteż piękne współczesne baterie poza swoją zwykłą funkcją pełnią także rolę elementu dekoracyjnego.

Montaż baterii sztorcowych

Renomowani producenci wyposażają baterie w elementy przedłużające śruby mocujące. Dzięki nim możliwy jest montaż w blatach grubości ponad 30 mm. Ciepłą i zimną wodę przyłącza się do dwóch rurek miedzianych lub giętkich wężyków umocowanych do spodu korpusu baterii. Standardowo, wodę gorącą podłącza się z lewej strony, zimną z prawej. Dla ułatwienia montażu i ewentualnych napraw baterii zaleca się użycie kątowych zaworów odcinających. Zawory te mogą być wyposażone w filtr siatkowy zatrzymujący zanieczyszczenia stałe. Taki filtr przedłuża żywotność baterii. Gdy zlewozmywak zamontowany jest bezpośrednio pod oknem, doskonałym rozwiązaniem, umożliwiającym otwieranie i zamykanie okna, jest zainstalowanie baterii, którą można wyjąć z otworu montażowego i położyć na boku.

Bateria ścienna czy sztorcowa?

Baterię kuchenną można zainstalować na dwa sposoby: na ścianie do rur instalacyjnych o rozstawie 150 mm, na sztorc w blacie zlewozmywaka lub w blacie kuchennym. Baterie naścienne są stosowane od dawna, ale obecnie rezygnuje się z tego sposobu montażu z kilku powodów. Po pierwsze na ścianach zwykle montowano baterie standardowe, dwuuchwytowe. Coraz popularniejsze obecnie są baterie jednouchwytowe w kuchni zdecydowanie wygodniejsze produkowane w dużym wyborze jako sztorcowe. Są standardowym rozwiązaniem w Europie. Rzadko można spotkać te baterie w wersji ściennej. Po drugie baterie sztorcowe są bardziej uniwersalne. Montuje się je w otworze zlewozmywaka lub w otworze odpowiedniej średnicy wyciętym w blacie roboczym (na przykład do zlewozmywaka o okrągłej komorze). Do montażu używa się podkładki i dwóch (ewentualnie jednej) śrub mocujących. Po trzecie baterie sztorcowe można instalować w zlewozmywakach dwukomorowych, a także narożnych lub umieszczonych pod oknem. Możliwości takiego montażu nie stwarzają baterie ścienne.

Ile za zlewozmywak?

Ceny zlewozmywaków zależą przede wszystkim od materiału, z jakiego są wykonane. Najtańsze są żeliwne lub stalowe emaliowane, najdroższe z kompozytu granitowo-akrylowego. Oczywiście na wysokość ceny ma wpływ jego wielkość, wzornictwo i jakość wykonania.

Kompozyty mineralno-żywiczne

Są to materiały uzyskane z połączenia surowców naturalnych granitu i kwarcu z akrylem lub żywicami akrylowymi, o nazwach handlowych wskazujących na użyte składniki na przykład: silgranit, fragranit, tegranit, silacron, fraąuartz czy averelle lub asterite. Materiały zawierające około 80% granitu i 20% akrylu są twarde, odporne na zarysowania, pęknięcia i wysoką (do 270°C) temperaturę oraz kwasy i zasady występujące w gospodarstwie domowym. Optycznie przypominają granit i mogą być barwione na różne kolory: biały, piaskowy, perłowy, czarny (antracyt), grafitowy (impala), a także zielony i niebieski. Materiały o zawartości 70-80% kwarcu i odpowiednio 30-20% akrylu mają mniejszą twardość, ale podobną odporność na wysoką temperaturę oraz kwasy i ługi. ^ Wykonane z nich zlewozmywaki mają gładszą poo wierzchnię i połysk. Możliwe do uzyskania kolory to: g biały, brązowy cieniowany (brazil), cappuccino, opal, onyks, a także migdałowy i beżowy (ital). Według zapewnień producentów materiały te nie odbarwiają się ani nie przebarwiają, są łatwe do mycia, choć do ich pielęgnacji zaleca się stosowanie odpowiednich oferowanych przez producenta środków czyszczących. Zlewozmywaki z opisanych powyżej materiałów są efektowne i najtrwalsze, ale również najdroższe. Tworzywa sztuczne używane do produkcji zlewozmywaków to między innymi tekalon czy silduran. Tekalon zawiera mikroskopijnej wielkości kuleczki szklane, co czyni go twardym i odpornym na pęknięcia i zarysowania. Nie szkodzi mu wysoka (do 250°C) temperatura, ani jej duże zmiany, ani też działanie kwasów i zasad. Można zamówić zlewozmywak w kolorze białym, białym pigmentowym, brązowym lub kamiennoszarym. Silduran to tworzywo o delikatnej, przyjemnej w dotyku powierzchni, zbliżone wyglądem do kompozytów mineralno-żywicznych. Jest odporny na wysoką temperaturę, przebarwienia i zmiany koloru, a także na kwasy i ługi. Zlewozmywaki z silduranu mogą mieć kolor biały, piaskowy, ciemnobrązowy i szary. Urządzenia uzupełniające, detale, dodatki Na blacie zlewozmywaka, nad lub pod nim, mogą znaleźć miejsce urządzenia uzupełniające oraz dodatkowe akcesoria. Koszyki z prętów powlekanych tworzywem sztucznym lub z samego tworzywa służą do płukania i osuszania warzyw i owoców. Dostosowane do wielkości i kształtu komór zlewozmywaka, mogą mieć wbudowane stojaki na talerze, pokrywki itp. Są sprzedawane jako wyposażenie dodatkowe. Deski do krojenia i dodatkowe ociekacze sprzedawane są niekiedy w komplecie ze zlewozmywakiem. Deski mogą być z litego drewna, tworzywa sztucznego, silgranitu, silakronu, ociekacze najczęściej z tworzywa sztucznego. Wieszaki na ścianę nad zlewozmywakiem polecane są również jako wyposażenie dodatkowe. Można na nich zawieszać łyżki, sitka, ręczniki papierowe itp. Wykonane są najczęściej ze stali nierdzewnej. Dozownik gorącej wody możemy zainstalować na blacie zlewozmywaka, jeśli nie lubimy czekać na zagotowanie się wody w czajniku EJ. Dozownik dostarczy wrzątku w każdej chwili, kiedy jest potrzebny. Urządzenie zasilane jest z małego, elektrycznego podgrzewacza wody. Taki podgrzewacz umieszcza się najczęściej w szafce pod zlewozmywakiem; jest na stałe połączony z przewodami zimnej wody, która zasila urządzenie. Jest ono samosterujące i nie wymaga żadnej obsługi. Woda wypływająca z dozownika ma temperaturę + 100°C. Wskazane jest zamontowanie przed dozownikiem filtru do wody. Z urządzenia pojemności 1,9 litra, można uzyskać około 100 szklanek wrzątku w ciągu godziny. Po opróżnieniu zbiornika (8 szklanek) trzeba poczekać około 5 minut na jego ponowne napełnienie. Moc takiego urządzenia to 1100-1300 W. Cena (z 22% VAT) wynosi 1025 zł. Rozdrabniacze odpadów organicznych, czyli młynki zlewozmywakowe są dużym ułatwieniem pracy w kuchni O To niewielkie urządzenie, mocowane do specjalnego kołnierza w otworze zlewozmywaka o średnicy 90 mm, rozbija i rozciera wszelkie odpady organiczne na drobne cząstki, które spływają do kanalizacji wraz ze strumieniem zimnej wody. Nie należy jednak wrzucać do niego odpadów włóknistych, gdyż mogą spowodować jego chwilowe zatrzymanie. Rozdrabniacze do użytku domowego produkowane są w kilku wersjach różniących się zastosowanymi materiałami i mocą silnika (1/3,1/2 i 3/4 KM) do użytku domowego. Wszystkie elementy mechaniczne umieszczone są w komorze dźwiękochłonnej. Istnieje możliwość podłączenia zmywarki do rozdrabniacza. Rozdrabniacze nie mogą rozcierać resztek zbyt twardych, na przykład grubszych kości, pestek brzoskwini czy śliwek. Nie należy też wrzucać do urządzenia kawałków szkła, porcelany ani metalu mogą one spowodować jego uszkodzenie. Montaż młynka jest łatwy dzięki instrukcji załączonej przez producenta. Szczególnej staranności wymaga jednak podłączenie do źródła prądu i uziemienie urządzenia. Decydując się na zainstalowanie rozdrabniacza, warto wziąć pod uwagę, że powszechne stosowanie tych urządzeń w warunkach miejskich prowadzi do znacznego, dodatkowego obciążenia biologicznych oczyszczalni ścieków, a tam gdzie jej nie ma, powoduje jeszcze większe zanieczyszczenie odbiornika ścieków. Zestawy pojemników różnej wielkości, ułatwiające segregację odpadków, oferują niektórzy producenci zlewozmywaków, zwłaszcza tych, które mają wpust -tunel na odpadki. Pojemniki te ustawia się w szafkach podzlewowych, które mogą być zamykane jedno lub dwuskrzydłowymi drzwiczkami wyposażonymi w wysuwane stelaże, półki obrotowe i mechanizmy unoszące pokrywę podczas otwierania drzwi. Liczba, wielkość i układ pojemników mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb Q. W szafkach pod zlewozmywakiem mogą też znaleźć miejsce ruchome (wysuwane na prowadnicach) kosze przeznaczone na środki czystości. Uzbrojenie przelewowe oraz urządzenie syfonowe dostarczane są najczęściej w komplecie ze zlewozmywakiem. Należy pamiętać, że odpływy ze wszystkich komór i ociekaczy muszą być włączone przed syfonem. Jeszcze jednym, mało znanym u nas urządzeniem jest zgniatacz śmieci. Urządzenie to zgniata takie odpadki jak: opakowania kartonowe, papierowe i plastikowe, puszki po piwie oraz butelki plastikowe w pojedynczą, małą kostkę. Jest to szafka o wymiarach 31×81(84)x51 cm, montowana obok zlewozmywaka ES Oferowane modele: zgniatacz wolno stojący z własnym blatem i do wbudowania w ciąg szafek. Śmieci wrzuca się do worka umieszczonego w szufladzie zgniatacza. Po jego napełnieniu włącza się prasę, która formuje kostkę. Czynność tę powtarza się kilkakrotnie aż cała szuflada zostanie po sprasowaniu napełniona. Do zgniatacza nie należy wrzucać resztek organicznych, a wrzucane opakowania dokładnie opróżnić, a nawet przepłukać. Do instalowania zgniataczy powinny zachęcać przedsiębiorstwa oczyszczania miast, ponieważ sprasowanie śmieci bardzo znacznie zmniejsza ich objętość.

Materiały i kolorystyka

Podstawowe materiały, z jakich produkowane są obecnie zlewozmywaki to: blacha emaliowana, stal nierdzewna, kompozyty mineralno-żywiczne, tworzywa sztuczne. Zlewozmywaki z żeliwa i blachy emaliowanej mają teraz bogatszą niż kiedyś kolorystykę i wzornictwo. Najczęściej spotykane są w kolorach: białym, czarnym, brązowym, kawowym i beżowym. Nowe wyglądają zachęcająco, ale warto pamiętać, że emalia jest podatna na uszkodzenia mechaniczne: uderzenia, zadrapania, a także na niektóre kwasy zawarte w produktach żywnościowych. Stal nierdzewna jest materiałem znacznie trwalszym niż blacha emaliowana, odpornym na działanie kwasów i ługów, a także na uderzenia i korozję. Bardzo modne są teraz elementy wystroju kuchni ze stali lub chromu. Urządzenia ze stali gładkiej wymagają niestety częstego wycierania i polerowania, gdyż nawet czysta woda, zasychając, pozostawia na nich zacieki i plamy. Ostatnio stosuje się również nową, tkaninową fakturę stali, na której widoczność plam i zadrapań jest znacznie mniejsza.